Psychoterapia tańcem jest techniką należącą do szerokiego nurtu arteterapii (terapii poprzez sztukę). Opiera się na wykorzystaniu ruchu jako procesu, który zwiększa fizyczną i psychiczną integrację jednostki.

Terapia tańcem nie opiera się na nauce zasad technicznych, kroków czy kombinacji. Bazuje głównie na tańcu naturalnym, dzięki któremu można odnaleźć własny rytm i uwolnić się od codziennych napięć. Terapia tańcem wywodzi się z tańca współczesnego, nawiązuje także do starych tańców szamańskich i plemiennych, do czasów kiedy taniec był ważną częścią życia społecznego każdego człowieka, naturalnym sposobem wyrażania emocji.

Techniki, które znalazły zastosowanie w pracy choreoterapeutów nawiązują do improwizacji tanecznej, pracy z ciałem, treningu odczuwania i relaksacji. W zajęciach mogą brać udział osoby w każdym wieku i o różnym poziomie sprawności. Wykorzystanie tańca i ruchu jako metody pomagania sobie i innym ludziom jest nie tylko atrakcyjne ale i skuteczne. Terapia tańcem łączy ze sobą prace i zabawę tworząc w ten sposób unikalny instrument jednoczenia ciała, umysłu i duszy w celu poprawy jakości życia.

Polskie Stowarzyszenie Choreoterapii

Taniec oddziałuje na umysł – pozwolenie sobie na improwizację, pozbycie się kontroli w tańcu może pomóc w uwolnieniu napięć, pozbyciu się złości, agresji, wyzwolić spontaniczność, wpłynąć na kreatywność myślenia. Poddając się swojemu ciału, będąc uważnymi na impulsy jakie wysyła, często lepiej poznajemy samych siebie, swoje potrzeby, emocje i pragnienia.

Z drugiej strony taniec, który jest układem określonych kroków i gestów daje poczucie bezpieczeństwa, uczy bycia „tu i teraz”, odnalezienia się w konkretnej, określonej strukturze, (jak w określonym kontekście w życiu), może też poszerzyć zakres ruchów, a co za tym idzie – zachowań.

Tańce w kręgu z kolei dają możliwość odczucia wspólnoty, wsparcia, zaufania. Są polem gdzie trenuje się umiejętność dopasowania do drugiego człowieka, grupy, przeżywa radość z dawania i brania.

Terapia tańcem jest dobrą metodą terapeutyczną dla osób, które mają problem z nawiązaniem kontaktu z drugim człowiekiem, osób mających trudności z zaakceptowaniem własnego ciała, siebie.

Jednocześnie terapia tańcem jest wspaniałą metodą poszerzenia własnej kreatywności, wydobycia twórczego potencjału, rozwijania samoświadomości. Porusza między innymi tak ważne tematy jak dawanie-branie, prowadzenie-poddanie się, wyznaczanie granic.

Pamiętajmy, że wszystkie emocje przechodzą przez ciało! Udział w terapii tańcem jest więc pomocną i fascynującą drogą do nawiązania kontraktu z własną nieświadomością, a następnie przełożenia tego na język werbalny i zinterpretowania.

Zapraszam do podróży…

Joanna Andrzejczak

pedagog, choreoterapeuta, (Stowarzyszenie Choreoterapii przy Polskim Teatrze Tańca), instruktor improwizacji tańca i symboliki ciała Instytutu Dynamiki Tańca i Ruchu w Essen